пуга́ть
( if ; pf напуга́ть/испуга́ть; [4] [5]) bang máken met;
(door iem./iets) doen schríkken, verschríkken
. … но меня́ пуга́ет/пуга́ют [1] …, — maar ik zie op tégen [de kósten, de móeite, de reis, etc. ];
он то́лько пуга́ет — dat zegt hij maar om je bang te máken;
его́ пу́гало бу́дущее́ — hij zag de tóekomst met schrik tegemóet;
не пуга́й! — doe niet zo eng!;
пуга́ть [4] до сме́рти́ — iem. de stuipen op het lijf jágen; áfschrikken
Начните вводить слово: