проби́ться
( pf n b; if пробива́ться)
1 ( v. leger ) dóórbreken, dóorstoten, een dóorbraak forcéren; ( v. jonge plánten, baard ) doorbréken; ( v. geluid ) dóorkomen;
(че́рез/сквозь [4]) z. een weg bánen, z. wórstelen, z. wérken (door [ménigte, struikgewas]);
(к [3]) (met móeite) dóordringen tot;
z. tóegang verscháffen, tóegang wéten te kríjgen (tot);
[moeilijkheden, obstakel] dóórkomen, dóorworstelen, doorhéen kómen, z. erdóor(heen) slaan
здесь не пробьёшься ( lett. ) — er is geen dóorkomen aan;
проби́ться вперёд́ — voorúitdringen (door ménigte, struikgewas);
проби́ться локтя́ми́ — de ellebogen gebrúiken;
из-под кры́ши пробива́лись языки́ пламени́ — de vlámmen sloegen door/uit het dak;
со́лнце́ проби́лось сквозь облака́ — de zon brak door de wolken
●
2 (в [4]) Spreek. ( ovdr. ) z. ópwerken tot
проби́ться в лю́ди́ — z. een weg naar de top bánen, z. naar bóven wérken;
проби́ться наве́рх́ — z. omhoógwerken;
проби́ться по́ служе́бной лестнице — z. omhoógwerken;
z. naar bóven wérken;
проби́ться на руководя́щие посты́́ — z. naar de top véchten
●
3 ( ovdr. ) doorploeteren, z. er doorhéen slaan
проби́ться до́ весны́ — de wínter dóorworstelen;
проби́ться в жи́зни́ — z. door het léven slaan;
как-нибу́дь́ пробью́сь — ik kom er wel dóór
Начните вводить слово: